تیویوال کارِ نجاری است، نه دکورِ چسبی
تیویوالِ درست سه چیز را همزمان حل میکند: تلویزیون در ارتفاعِ درستِ دید بنشیند، کابل و پریز دیده نشود، و دیوارِ پذیرایی از حالتِ خالی در بیاید بدونِ اینکه فضا را ببلعد.
ارتفاعِ نصب — تنها اشتباهی که بعد از نصب واقعاً آزار میدهد
قاعدهی اصلی یک جمله است: مرکزِ صفحهی تلویزیون باید در ارتفاعِ چشمِ فردِ نشسته روی مبل باشد. مبنای رایجی که در بازار گفته میشود حدودِ ۱۰۷ سانتیمتر از کف تا مرکزِ صفحه است، و وقتی فاصلهی مبل تا دیوار حدودِ ۲ تا ۳ متر باشد، بازهی ۱۰۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر معمولاً جواب میدهد. برای تلویزیونهای بزرگتر از ۵۵ اینچ این عدد کمی تغییر میکند تا زاویهی دید کامل بماند.
بالاتر بستنِ تلویزیون شایعترین اشتباه است: در تماشای طولانی گردن خسته میشود و بعد از نصب هم اصلاحش یعنی سوراخِ جدید در دیوار و در حجمِ ساختهشده.
امدیاف یا کارِ گچی
| معیار | امدیاف | کارِ گچی |
|---|---|---|
| فضای نگهداری | قفسه و کشوی واقعی | ندارد؛ فقط حجمسازی است |
| تغییر در آینده | قابلِ بازکردن و جابهجایی | ثابت؛ تغییرش یعنی تخریب |
| مدیریتِ کابل | مسیرِ کابل داخلِ حجم پیشبینی میشود | باید از قبل در گچکاری دیده شود |
| تنوعِ سطح | طرحِ چوب، مات، هایگلاس، ترکیبی | رنگ و بافتِ گچ |
تصمیمهای بعدی
- ابعاد. عرضِ تیویوال با اندازهی تلویزیون و عرضِ دیوار تعیین میشود؛ نه بزرگتر که دیوار را سنگین کند، نه کوچکتر که تلویزیون وصله بهنظر برسد.
- نورپردازی. نورِ خطیِ پشتِ حجم، کنتراستِ تصویر را برای چشم راحتتر میکند و در تماشای شبانه خستگیِ چشم را کم میکند.
- تهویه. اگر ریسیور یا کنسول داخلِ حجمِ بسته قرار میگیرد، مسیرِ هوا باید پیشبینی شود.
- ترکیب. کاغذ دیواری، طرحِ چوب، سطحِ مات یا شومینهی برقی — بسته به سبکِ پذیرایی.
مدلها و حالتهای اجراشده را در انواع مدلهای تی وی وال و گالری طرحها ببینید.
پذیراییِ کوچک
در پذیراییِ کمعرض، حجمِ بیرونآمده فضا را تنگتر نشان میدهد. راهِ معمولِ ما کمکردنِ عمقِ حجمِ اصلی و بردنِ فضای نگهداری به کشوهای کمعمقِ زیرِ تلویزیون است — همان ظرفیت، بدونِ حسکردنِ کاهشِ فضا.
